علیاشرف درویشیان (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۲۰ در کرمانشاه- درگذشتهٔ ۴ آبان ۱۳۹۶) داستاننویس و پژوهشگر و عضو کانون نویسندگانبود. درویشیان در گذشته برخی از نوشتههایش را با نام مستعار «لطیف تلخستانی» منتشر کرده است.
علیاشرف درویشیان در ۳ شهریور سال ۱۳۲۰ در یک خانوادهٔ کارگری در محلهٔ آبشوران شهر کرمانشاه به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۷ دانشسرای مقدماتی را گذراند و سپس برای معلمی به روستاهای اطراف کرمانشاه و گیلانغرب رفت.
در سال ۱۳۴۵ تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران آغاز کرد و پس از دریافت مدرک کارشناسی، تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد در رشتهٔ روانشناسی تربیتی ادامه داد و همزمان در دانشسرای عالی تهران در رشتهٔ مشاوره و راهنمای تحصیلی به تحصیل پرداخت و پس از پایان تحصیلات متوسطه به تدریس در مدارس روستاهای کردستان مشغول شد.
«علی اشرف درویشیان» روز پنجشنبه (۴ آبان) بر اثر بیماری در سن ۷۶ سالگی دار فانی را وداع گفت و در بهشت سکینه ی کرج به خاک سپرده شد.
لینک دانلود رایگان کتابهای علی اشرف درویشیان
او دربارهی قصههای کودکی اش میگوید: "در زندگی پای قصههای خیلی از قصه گویان نشستهام، اما مادربزرگم از همه ی آنها بهتر بود و به آنچه میگفت آگاهی كافی داشت. افسانه را با آب و تاب و با سود جستن از مثلها و اصطلاحات محلی بیان میكرد. آنها را با مسائل روز و نكتههای مورد علاقه ما میآمیخت، آرام و بیشتاب قصه میگفت و عقیده داشت كه گفتن متل در روز سبب كسالت و خستگی میشود، بنابراین همیشه شبها و به ویژه پیش از خواب برای ما قصه میگفت. پدرم هم قصه گوی خوبی بود، اما نه به اندازه ی مادربزرگم. او كم سواد بود و برای ما اشعار حافظ و باباطاهر را میخواند.
نخستین كتاب داستانی كه به خانهی ما آمد، "امیرارسلان نامدار" بود كه من در ۹ سالگی در شبهای زمستان برای خانواده میخواندم".
درویشیان در كتابهایش زندگی كودكان فرودست و مقاومت و تلاش پیوستهی آن ها را در زندگی نشان میدهد. به گفتهی خودش: "هدفم این بوده است كه خود باوری را در آن ها نیرو ببخشم. از طرفی با نشان دادن زندگی روزمره این كودكان خواسته ام توجه آنها را به زندگی سخت و توانفرسایشان جلب كنم و با نشان دادن تضاد بین تنگدستان و ثروتمندان آنها را به مبارزهی جدی با بیداد و ستم فرا بخوانم".
درویشیان شش سال به خاطر انتشار كتابهایش در زندان بود. مجموعه "فصل نان" و قصهی "رنگینه" را در زندان نوشت و توسط همسرش به خارج از زندان فرستاد. درویشیان و همبندانش در زندان دربارهی ادبیات كودكان و نوجوانان و به ویژه آثار صمد بهرنگی تا جایی كه امكان داشت، بحث و گفتوگو میكردند. او از این دوره چنین یاد میکند: "در آن دوره كتابهایی كه حكومت وقت را زیر ضربه میبردند و برای مردم روشنگری میكردند سانسور و جمعآوری میشدند. نویسندگان را دستگیر می كردند و به زند ان می انداختند و كتابهای آنها را كه در شمارگان بالا منتشر میشدند، خمیر میكردند".
آثار این نویسنده عبارتنداز: بیستون، آبشوران، فصل نان، همراه آهنگهای بابام، گل طلا وکلاش قرمز، ابر سیاه هزار چشم، روزنامه دیواری مدرسه ما، رنگینه، کی برمیگردی داداش جان، آتش در کتابخانه بچهها، چون و چرا، داستانهای محبوب من، سلول 18، سی و دو سال مقاومت در زندانهای شاه، افسانهها و متلهای کردی، سالهای ابری، درشتی، مجموعه 20 جلدی فرهنگ افسانههای ایرانی با همکاری رضا خندان مهابادی، واژه نامه گویش کرمانشاهی، یادمان صمد (صمد بهرنگی) شب آبستن، از این ولایت، قصههای آن سالها و خاطرات صفر خان (صفر قهرمانیان).
داستانهای کوتاه او به زبانهای انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ترکی، عربی، کردی، ارمنی، نروژی و فنلاندی ترجمه شده است.
درویشیان درسال ۲۰۰۶ جایزه «هلمن همت» سازمان دیده بان حقوق بشر را دریافت کرد. این جایزه به نویسندگانی تعلق می گیرد که در رژیمهای مختلف، آثارشان سانسور و خود مورد سرکوب واقع شده اند.
